Меҳргоно, меҳр бар ёрон фирист,

Шодмониҳо ба ғамдорон фирист.

Ранҷбарҳоро бикун аз ганҷ сер,

Ҳам шифо бар дарди беморон фирист.

Доғи ғам шӯй аз дили ҳар боғбон,

Ҳосили ҳангуфт бар деҳқон фирист.

“Меҳргон яке аз куҳантарин ҷашнҳои мардуми ориёинажод буда, гузаштагонамон онро ҳамчун ситоишу ниёиши Меҳр ё Митро ва рамзи аҳду паймон ва дӯстиву муҳаббати ойини меҳрпарастӣ таъбир кардаанд. Меҳргон иди ҷамъоварии ҳосили рӯёндаи деҳқон, иди фаровонӣ, шодию нишот, дӯстию рафоқат, ваҳдату ягонагӣ ва меҳру садоқат аст.” Эмомалӣ Раҳмон

Бо шарофати соҳибистиқлолӣ ва ташаббусҳои созанда ин иди бостонӣ дар Тоҷикистон дубора мақоми миллӣ пайдо кард.

8 октябри соли 2026 дар минтақаи сайёҳии миллии «Аваза»-и Ҷумҳурии Туркманистон Мулоқоти ҳаштуми машваратии сарони давлатҳои Осиёи Марказӣ ва Ҷумҳурии Озарбойҷон баргузор гардид. Дар ин ҳамоиши сатҳи баланд Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иштирок намуда, оид ба самтҳои афзалиятноки ҳамкориҳои минтақавӣ суханронӣ карданд.

8 октябри соли 2026 дар минтақаи сайёҳии миллии «Аваза»-и Ҷумҳурии Туркманистон Мулоқоти ҳаштуми машваратии сарони давлатҳои Осиёи Марказӣ ва Ҷумҳурии Озарбойҷон баргузор гардид. Дар ин ҳамоиши сатҳи баланд Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иштирок намуда, оид ба самтҳои афзалиятноки ҳамкориҳои минтақавӣ суханронӣ карданд.

8 октября 2026 года Президент Республики Таджикистан, Лидер нации уважаемый Эмомали Рахмон прибыл с рабочим визитом в Туркменистан, где принял участие в Консультативной встрече глав государств Центральной Азии и Азербайджана.

Есть праздники, которые объявляются официальными властями для дани чести тому или иному событию, но есть торжества, которые проходят сквозь тысячелетия и живут гораздо глубже — в памяти поколений, в языке и в народных обычаях. Именно к таким торжествам можно смело отнести и праздник Мехргон, который нельзя воспринимать исключительно как древнюю календарную дату или как один из эпизодов далёкой истории.

Фарҳанги миллӣ яке аз унсурҳои муҳиммтарини ҳастии таърихӣ ва иҷтимоии ҳар як миллат ба ҳисоб меравад. Дар он таҷрибаи таърихӣ, ҷаҳонбинӣ, арзишҳои ахлоқӣ, анъанаҳо, маросимҳо ва шаклҳои муносибати инсон бо ҷомеа ва табиат инъикос меёбанд. Ҷашнҳои миллӣ дар ин раванд мақоми махсус дошта, ҳамчун воситаи интиқоли арзишҳои фарҳангӣ аз як насл ба насли дигар хизмат мекунанд.

Меҳргон аз ҷумлаи ҷашнҳои бостонӣ ва арзишманди фарҳангии мардумони эронитабор буда, дар тӯли ҳазорсолаҳо ҳамчун ҷузъи муҳими ҷаҳонбинӣ, низоми арзишҳо ва хотираи таърихии ҷомеа мақоми худро нигоҳ доштааст. Ин ҷашн дар худ муносибати инсонро ба табиат, меҳнат, зиндагӣ, неъматҳои моддӣ ва маънавӣ, инчунин мафҳумҳои меҳру муҳаббат, дӯстӣ, адолат ва ҳамбастагии иҷтимоиро таҷассум менамояд.

Аз ин рӯ, Меҳргонро танҳо ҳамчун як ҷашни мавсимӣ ё тақвимӣ баррасӣ кардан кофӣ нест.