ШИРИНШОҲ ШОТЕМУР ВА РУШДИ МАОРИФ ДАР ТОҶИКИСТОН
Қаҳрамони Тоҷикистон Шириншоҳ Шотемур (1899-1937) ҳамчун ходими намоёни давлатӣ ва ҳизбӣ хизматҳои зиёде барои миллати тоҷик намудааст, ки дар саҳифаҳои таърихи халқамон абадӣ сабт хоҳанд шуд.


Қаҳрамони Тоҷикистон Шириншоҳ Шотемур (1899-1937) ҳамчун ходими намоёни давлатӣ ва ҳизбӣ хизматҳои зиёде барои миллати тоҷик намудааст, ки дар саҳифаҳои таърихи халқамон абадӣ сабт хоҳанд шуд.
Имруз 19.05.2026 ходими илмии шӯъбаи фарҳанги Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А.Баҳоваддинови АМИТ Зоҳири Сайфулло рисолаи номзадии худро дар мавзӯи «Ҷанбаҳои фалсафӣ–фарҳангии Наврӯз» дар Шӯрои диссертатсионии 6D.КОА–089-и назди Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А.Баҳоваддинови АМИТ зери роҳбарии доктори илмҳои фалсафа Самиев Бобоҷон бо муваффақияти баланд дифоъ намуд.
Рисолаи мазкур ба яке аз муҳимтарин арзишҳои маънавию фарҳангии миллати тоҷик Наврӯз бахшида шуда, дар он муҳаққиқ бо диди илмӣ ва таҳлили амиқи фалсафӣ моҳият, ҷойгоҳ в
19 май Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба фурудгоҳи байналмилалии шаҳри Душанбе ташриф оварда, шахсан дар маросими истиқболи мушти хоки оромгоҳи фарзандони фарзонаи миллат, қаҳрамонони Тоҷикистон, Нусратулло Махсум ва Шириншо Шотемур, инчунин чеҳраи барҷасати фарҳангии таърихи миллат Нисор Муҳаммад иштирок намуданд.
Дар ҷаҳони муосир яке аз масъалаҳои нигароникунанда пурзур гардидани ҳаракатҳои экстримистӣ мебошад, ки ғояҳои ингуна ҳаракату равияҳо ба тафаккури шаҳрвандон, алалхусус, ҷавонон роҳ ёфта, рафтору андешаҳои онҳоро тағйир медиҳад. Мутассифона, Тоҷикистон низ аз таъсири ин гуна зуҳуротҳо, махсусан радиклизми динии ҷавонон дар канор намондааст.
Асосгузори сулҳу ваҳдат, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми худ ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон (22.12.
Таҳаввулоти инсон дар ҷомеа нисбат ба эволютсияи ӯ дар табиат хеле босуръаттар ба амал меояд. Ба он хотир, ки дар рушду таҳаввулоти иҷтимоии худ инсон на танҳо ба узвҳои бадани органикиаш такя мекунад, балки аз кулли олоту воситаҳои ба таври сунъӣ сохтаи худ, аз воситаҳои техникиву технологияҳои гуногун истифода мебарад. Агар возеҳтар таҳқиқ кунем худи ин воситаҳои сунъии сохташуда давоми мантиқии бадани органикии инсон буда, суръати инкишофи онро дар таҳаввулоти иҷтимоӣ ва фарҳангӣ метезонанд.
Дар ҷомеа ҳар як гурӯҳи иҷтимоӣ нақши худро иҷро менамояд. Ҷавонон қишри фаъоли ҷомеа мебошанд.
Дар Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А.Баҳоваддинови АМИТ таҳти унвони "Раванди сиёсишавии дин ва хатари он ба ҷомеа" бо иштироки васеъи магистратурон ва докторантон аз рӯи ихтисос PhD доир гардид.
Дар кори семинар доктори илмҳои фалсафа, профессор, муҳаққиқи хориҷии Институт бо гузориши илмӣ баромад намуд. Ҳамзамон, муҳаққиқон номзади илмҳои педагогӣ С.Абдумуминзода ва коршинос Н.Нурзода доир ба мавзуъ андешаҳои худро баён намуданд.
Имрӯз, 15 майи соли 2026, дар Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А.Баҳоваддинови АМИТ бахшида ба Рӯзи байналмилалии оила семинари илмӣ-амалӣ дар мавзуи «Нақши оила ҳамчун манбаи сармояи иҷтимоӣ дар рушди ҷомеаи муосир» баргузор гардид.
Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон оилаи мустаҳкам яке аз арконҳои муҳимми давлату ҷамъият мебошад. Барои бо муваффақият аз ўҳдаи ин талаботҳо баромадан оилаи имрўзаи ҷамъияти мо ниёзмандӣ ёрию ғамхории муассисаҳои давлатию ҷамъиятӣ дар беҳтар намудани шароити моддию-маишии зиндагӣ, тарбияи кўдакон мебошад. Ҳамзамон, осудагию созишу ризоият, устувории меҳру муҳаббат ҳамчун асоси мустаҳкамии оила – бештар вазифаи худи оила аст.
«Оила ниҳоди асосии ҷомеа, манбаи парваришу тарбияи нерӯи солими, зеҳниву ҷисмонӣ ва идомадиҳандаи наслҳо маҳсуб мешавад. Агар ободиву суботи ҷомеа аз осоишу оромии ҳар як оила вобаста бошад, дар навбати худ ободии ҳар як хонадон аз руҳияи поку созанда, сатҳи маърифат ва саломатии зан-модар вобаста аст».
Эмомалӣ Раҳмон