Дар масири пурпечутоби зиндагӣ лаҳзаҳое ҳастанд, ки арзишу аҳаммияти онҳо аз доираи як ҷоиза, медал ё ҳуҷҷати расмӣ фаротар меравад. Чунин лаҳзаҳо бозтоби роҳи тайшуда, заҳмати содиқона, масъулияти касбӣ, садоқат ба рисолати инсонӣ ва хизмат ба ҷомеа мебошанд.
Сентябр 8, 2026
Ҳамватанони азиз!
Ҳозирини гиромӣ!
Имрӯз мо – мардуми куҳанбунёду тамаддунсози тоҷик ҷашни муқаддасу сарнавиштсоз – 35-солагии истиқлоли давлатии худро дар фазои сулҳу оромии сартосарӣ, суботи комили сиёсӣ, ваҳдати пойдори миллӣ ва рушди устувори иқтисодиву иҷтимоии кишвари маҳбубамон таҷлил мекунем.
Худшносӣ ва ваҳдати миллӣ дар даврони Истиқлолият аз мубрамтарин масоили замони муосир ба шумор меравад, зеро Истиқлол дарахти навниҳолест, ки ба муҳофизат аз ҳар гуна нерую унсурҳои баду нохейру зиёновар ва фасодпазиру шикананда эҳтиёҷманд аст. Аз ин ҷо, имрўз муҳофизи Истиқлолияти миллӣ ин мардуми огоҳ аз пастию баландиҳои зиндагӣ кист?
7 сентябр дар Кохи Ваҳдати пойтахт таҳти раёсати Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон - Пайванд, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамоиши илмии Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон таҳти унвони “Тоҷикистони соҳибистиқлол - пайвандгари тамаддуни ориёӣ” баргузор гардид.
Дар кори ҳамоиши илмӣ дар баробари олимону муҳаққиқони ватанӣ, инчунин зиёда аз 230 меҳмон аз 27 кишвари дунё ширкат доранд.
Имрӯз рӯзи зодрӯзи Абурайҳон Берунӣ аст. Номи пурраи ӯ Абурайҳон Муҳаммад ибни Аҳмади Берунӣ буда, бар асоси сарчашмаҳои мавҷуда 4-уми сентябри соли 973 дар мавзеи Кос, наздикии Хоразми таърихӣ дар оилаи на чандон сарватманд, вале хонаводаи “ба назар намоён” таваллуд шудаву худашро меросбари фарҳанги эронӣ ва забони модарияшро забони хоразмӣ ба қалам додааст. Дар асарҳояш ба суғдиён ва сосониён мансуб ият доштани хоразмиёнро дар чандин ҷой таъкид кардааст.
Истиқлолият барои ҳар як миллат на танҳо як мафҳуми сиёсӣ, балки эҳёи худшиносӣ, бедории маънавӣ ва оғози марҳилаи нави таърихӣ мебошад. Барои миллати тоҷик, ки дар сарзамини худ таърихи чандинҳазорсола, фарҳанги ғанӣ ва мактаби бузурги илмиву адабӣ дорад, ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ дар охири асри XX рӯйдоди сарнавиштсоз гардид.
Когда мы говорим о государственной независимости, мы в первую очередь, имеем ввиду международно-правовое состояние государства, при котором оно самостоятельно определяет свою внешнюю и внутреннюю политику. Это значит, что государство способно самостоятельно ставить перед собой и своими гражданами определенные цели и задачи в любых отраслях жизнедеятельности общества, определять приоритеты развития и самостоятельно решать свои внутренние и внешние задачи.
4 сентябри соли 2026 дар толори кафедраи фалсафаи раёсати Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон Конференсияи ҷумҳуриявии илмӣ-амалӣ таҳти унвони «Тағъйирпазирии системаи сиёсии ҷомеа ва таъсири равандҳои ҳамгироӣ ба он», бахшида ба 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, баргузор гардид.
31 августи соли 2026 дар арафаи оғози соли нави таҳсил ва дар доираи таҷлили 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо аҳли маорифи кишвар мулоқот намуда, дар маросими Рӯзи дониш ва Дарси сулҳ суханронӣ карданд. Ин мулоқот аз нигоҳи мазмун на танҳо як чорабинии анъанавии оғози соли нави таҳсил, балки баррасии муҳимми самтҳои стратегии рушди минбаъдаи маориф, илм ва тарбияи насли ҷавон ба ҳисоб меравад.
Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соли 2026 соҳиби як рӯйдоди муҳим ва хотирмони таърихӣ яъне 35- умин солгарди Истиқлолияти давлатӣ мегардад, ки ин сана бо тантанаҳои бошукӯҳ таҷлил карда мешавад. Дар ин давраи калидии рушди таърихӣ, ҷавонон на танҳо ҳамқадами замони соҳибихтиёрӣ, балки ҳамчун омили калидии пешрафт, муҳофизи арзишҳои миллӣ ва тарроҳони фардои дурахшони кишвар эътироф мешаванд.
