Шуъбаи сиёсатшиносӣ ва шуъбаи масоили сиёсии муносибатҳои байналмилалии Институти фалсафа, сиёсатшиносӣ ва ҳуқуқи ба номи А.

Таҳти чунин унвон, имрӯз 05 сентябри соли ҷорӣ дар Институти фалсафа, сиёсатшиносӣ ва ҳуқуқи ба номи А. Баҳоваддинови Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон конференсияи ҷумҳуриявии илмӣ-амалӣ баргузор гардид.

Конференсия бо суханронии ифтитоҳии директори Институти фалсафа, сиёсатшиносӣ ва ҳуқуқи ба номи А. Баҳоваддинови АМИТ, доктори илмҳои фалсафа, профессор Маҳмадизода Н.Д. оғоз ёфт, ки дар он аҳаммияти таҳқиқи арзишҳои истиқлолият дар таҳкими худшиносии миллӣ ва суботи сиёсӣ таъкид гардид.

“Мо бояд ҳамеша дар назар дошта бошем, ки терроризм ва террористро ба худӣ ва бегона, ашаддӣ ва ислоҳгаро ё хубу бад ҷудо кардан мумкин нест. Баръакс, тавре ки ман борҳо таъкид намуда будам, террорист ватан, дин, мазҳаб ва миллат надорад. Зуҳуроти терроризм ба суботу амнияти кураи замин хатари бениҳоят зиёд дорад”

Эмомалӣ Раҳмон

9 сентябри соли 1991 Тоҷикистон дар асоси Изҳороти истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки аз тарафи Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул гардид, истиқлолияти давлатии худро эълон кард. Дар ин рӯз давраи нави таърихӣ оғоз ёфт.

Истиқлоли давлатӣ сифати ҳуқуқии давлат буда, соҳибихтиёрии сиёсӣ, иқтисодӣ ва ҳуқуқии давлатро дар ҳалли масъалаҳои дохилӣ ва мустақилона ба роҳ мондани муносибату ҳамкориҳо дар муносибатҳои хориҷиро ифода менамояд.

Истиқлоли давлатӣ яке аз арзишҳои олӣ ва муқаддас барои ҳар як миллат ба ҳисоб меравад. Он на танҳо рамзи соҳибихтиёрӣ ва озодӣ, балки шарти асосии ташаккули давлати муосир, рушди иқтисодӣ, фарҳангӣ ва иҷтимоӣ мебошад.

Имрӯзҳо мо дар арафаи ҷашни бузурги миллӣ “Истиқлол” қарор дорем ва миллати азизи мо инак 34 сол мешавад, ки ин рӯзро бо як шукӯҳу шаҳомати хосса ҷашн мегиранд ва шукрона аз истиқлолу ободии кишвар мекунанд. Дар ҳақиқат дар муддати 34 соли истиқлол, ки дар назди илми таърих муддати тулонӣ нест, мардуми тоҷик бо дастгириҳои бевоситаи Ҳукумати кишвар ва Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон ба дастовардҳои назаррас ноил шудаистодаанд.

Бояд ёдовар шуд, ки истиқлол ва мавҷудияти ҳар ҷомеа аз истиқлоли фарҳангии он сарчашма мегирад.

Терроризм яке аз мушкилоти аслии замони муосир аст, ки на танҳо ба як кишвар, балки ба тамоми ҷаҳон таҳдид мекунад. Ин падидаи номатлуб бо истифода аз хушунат ва зӯроварӣ кӯшиш мекунад, ки таваҷҷуҳи ҷомеа ва давлатҳоро ба ҳадафҳои сиёсии худ ҷалб кунад.

АКАДЕМИКИ АКАДЕМИЯИ МИЛЛИИ ИЛМҲОИ ТОҶИКИСТОН ХУШВАХТЗОДА ҚОБИЛҶОН ХУШВАХТ

НАХУСТИН МУҲАҚИҚИ СОҲАИ ҲУҚУҚИ БАЙНАЛМИЛАЛӢ ДАР ДАВРАИ ИСТИҚЛОЛИЯТ

(бахшида ба Рӯзи Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва зодрӯзи доктори илмҳои ҳуқуқшиносӣ, профессор Саидумар Одинаевич Раҷабов)