Раёсат ва иттифоқи касабаи кормандони Институти фалсафа ва сиёсатшиносии Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон ба корманди Институт Абдумуминзода Ситора бинобар даргузашти БАРОДАРАШОН ҳамдардии амиқ баён намуда, дар ин рӯзҳои сангини мусибат ба эшон, аҳли оила, пайвандон ва наздикони марҳум сабри ҷамил орзу менамоянд.
Рӯҳи марҳум шод ва манзили охираташон обод бод!
Имрӯз 30.06.2026 дар Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А. Баҳоваддинови Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон бахшида ба қабули қатъномаи Маҷмаи Умумии Созмони Милали Муттаҳид таҳти унвони «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда» (2027–2036) семинари илмӣ баргузор гардид.
Дар кори семинар ноиби президенти Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон, доктори илмҳои филологӣ, профессор Саломиён Муҳаммаддовуд иштирок намуда, оид ба аҳамияти таърихиву сиёсӣ ва байналмилалии қатъномаи мазкур суханронӣ кард.
Имрӯз, 30-июни соли 2026 дар Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А.
30 июни соли 2026 дар толори кафедраи фалсафаи Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А. Баҳоваддинови АМИТ ҷаласаи навбатии Шурои олимон баргузор гардид.
Ҷаласаро раиси Шурои олимони Институт, доктори илмҳои фалсафа, профессор Маҳмадизода Нозим Давлатмурод ҳусни оғоз бахшида, ҳозиринро бо масъалаҳои баррасишавандаи ҷаласа шинос намуда, ба иштирокчиён барои иштироки фаъолона изҳори миннатдорӣ баён намуд.
Азбаски соли 1991 ба дунё омадаам, соли 1997, вақте ки Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ба имзо расид, ман ҳамагӣ шашсола будам. Аз сабаби хурдсолӣ шояд манзараҳои талхи ҷанги шаҳрвандиро бо чашмони худ надида бошам ва ё маънои воқеии низоъро дарк накарда бошам.
(дар ҳошияи қабули қатъномаи Маҷмаи Умумии Созмони Милали Муттаҳид оид ба «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда»)
Сулҳ фарҳанг аст.
Сулҳ масъулият аст.
Сулҳ эҳтиром ба шаъну шарафи инсон аст.
Сулҳ таъмин намудани адолат ва имкониятҳои баробар барои ҳамаи инсоният аст.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон
Дар ҷаҳони муосир, ки ҷомеаи башарӣ бо низоъҳои сиёсӣ, ҷангҳои минтақавӣ, таҳдидҳои амниятӣ ва буҳронҳои гуманитарӣ рӯ ба рӯ мебошад, масъалаи сулҳ дигар танҳо ормони миллатҳо нест, балки шарти асосии рушди устувор ва бақои инсоният маҳсуб меёбад. Аз ҳамин ҷиҳат, қабули Қатъномаи нави Созмони Милали Муттаҳид дар бораи эълон гардидани Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда бо ташаббуси Ҷумҳурии Тоҷикистон аз муҳимтарин рӯйдодҳои сиёсиву дипломатии солҳои охир ба ҳисоб меравад.
Мир не означает отсутствие конфликтов; разногласия будут всегда. Мир означает разрешение этих разногласий мирными средствами; через диалог, образование, знания; и гуманными способами.
Далай Лама
Дар ҳошияи қабули қатъномаи Созмони Милали Муттаҳид таҳти унвони «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда, солҳои 2027–2036»
Соиб, насиҳатест зи соҳибдилон маро,
То сулҳ мумкин аст, макун ихтиёр баҳс.
Соиб
