(К 35-летию Государственной независимости Республики Таджикистан)

История любого государства — это не только закономерность политических событий, принятие законодательных решений и продвижение экономических преобразований, это прежде всего отражение судьбы народа, его чаяний, надежд, испытаний и способности сохранять национальное единство на исторически важных этапах.

Кормандони Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А. Баҳоваддинови Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон Мирзошоҳрух Асрориро ба муносибати зодрӯзашон самимона табрик гуфта, барояшон пеш аз ҳама саломатии бардавом, умри пурбаракат, рӯзгори осуда ва дар фаъолияти минбаъдаи ҷамъиятӣ, сиёсӣ ва илмӣ комёбиҳои нав ба нав орзу менамоянд.

Мирзошоҳрух Асрорӣ 20 августи соли 1953 дар деҳаи Урметани ноҳияи Айнӣ, вилояти Суғд ба дунё омадааст.

(бахшида ба 35 солгарди соҳибистиқлолии Тоҷикистон)

Бояд гуфт, ки нақши Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар эҳё намудани мероси ниёгон хеле баланду боло арзёбӣ мегардад. Албатта ҳамаи ин натиҷаи файзбори истиқлолӣ давлатӣ ва фаъолнокии мардуми Тоҷикистони азиз ба шумор меравад.