30 апрел таҳти раёсати Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат, Раиси Ҳукумати кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон маҷлиси Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон баргузор гардид.

Нахуст, дар бораи лоиҳаи созишномаи сармоягузорӣ байни Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Консортсиуми сармоягузорон дар ҳайати Ҷамъияти дорои масъулияти маҳдуди “Маркази рушди саноатӣ” оид ба амалисозии лоиҳаи “Таъсиси кластери нассоҷии гурӯҳи ширкатҳо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон” раиси Кумитаи давлатии сармоягузорӣ ва идораи амволи давлатӣ Султон Раҳимзода гузориш дод.

29 апрел дар Қасри миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Мудири кулли Созмони озуқаворӣ ва кишоварзии Созмони Милали Муттаҳид Тсю Донгюйро ба ҳузур пазируфтанд.

Дар мулоқот масоили ҳамкории Тоҷикистон бо Созмони Милали Муттаҳид ва ниҳодҳои он, аз ҷумла бо Созмони озуқаворӣ ва кишоварзӣ, баррасӣ гардид.

Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз дастгирии доимии Созмон аз талошҳои Ҳукумати Тоҷикистон дар роҳи татбиқи афзалиятҳои миллии рушди устувор изҳори қаноатмандӣ намуданд.

Постмодернизм (эпоха после современности) пришел на смену эпохе модернизма (современности), начало которой относят к 17 веку и важнейшей чертой философии модернизма являлся культ разума, науки, научного знания, вера в безграничный прогресс, поиск абсолютной истины. В качестве девиза философии модернизма можно считать высказывание Декарта : «Я мыслю, следовательно я существую» и фразу И.Канта: «Имейте мужество пользоваться собственным разумом». Все это дало основание называть философию эпохи модернизма классической философией, то есть образцовой, совершенной.

Шаҳри Душанбе — на танҳо пойтахти маъмурии Ҷумҳурии Тоҷикистон, балки рукни асосии ҳастии давлатдории муосир ва тамаддуни устувори миллист, ки ҳар пораи он саршор аз маънӣ, рамз ва шинохти худогоҳии тоҷикона мебошад.

Иштирокчиёни курси Зан Сарвар аз Осорхонаи бостоншиносии Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон дидан намуданд. Таассуроти зиёди мусбат ва дониши зиёди таърихӣ ин чорабиниро хеле дилнишин ва хотирмон гардонид.

Бояд гуфт, ки осорхона хеле аз маводи бостоншиносии нодир бой буда, барои ёдовар гардидан аз давраҳои таърихии ташаккули миллати тоҷик ва саҳми он дар рушду нумӯи тамаддуни минтақаву ҷаҳон аҳамияти зиёд дорад.