КОМЁБИИ УНВОНҶӮИ ИНСТИТУТ ДАР ОЗМУНИ “БЕҲТАРИН МАҚОЛА” БАХШИДА БА РӮЗИ БАЙНАЛМИЛАЛИИ НАВРӮЗ!
Раёсати Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А.Баҳоваддинови АМИТ бо эҳсоси баланди ифтихор ва арҷгузорӣ унвонҷӯи шӯъбаи сиёсатшиносӣ Нусратова Шаҳнозаро ба муносибати сазовори ҷойи сеюм гардидан дар озмуни “Беҳтарин мақола”, ки бахшида ба Рӯзи байналмилалии Наврӯз доир гардид, самимона табрик ва таҳният менамояд.
Ин дастоварди арзанда таҷассумгари фарҳанги волои китобдӯстӣ, ҷаҳонбинии фарох, тафаккури таҳлилӣ ва эҳсоси баланди масъулияти илмии Шумо буда, аз муносибати амиқу созанда ба арзишҳои миллӣ ва суннатҳои дерини фарҳангӣ шаҳодат медиҳад.
Муваффақияти Шумо на танҳо комёбии шахсӣ, балки ифодагари сатҳи баланди муҳити илмии институт ва намунаи ибрат барои ҷавонони соҳибандеша ва муҳаққиқони ҷавон мебошад. Ин гуна дастовардҳо дар таҳкими фазои маърифатӣ, рушди андешаи илмӣ ва тарбияи насли худогоҳу масъулиятшинос нақши муҳим доранд.
Итминон дорем, ки ин қадами устувор дар масири камолоти илмии Шумо заминаи мусоид барои дастовардҳои боз ҳам назаррас, таҳқиқоти арзишманд ва татбиқи ғояҳои навоварона дар оянда хоҳад гардид.
Бо таманниёти беҳтарин сиҳатмандии бардавом, илҳоми эҷодӣ, неруи тоза, устуворӣ дар роҳи донишандӯзӣ ва фатҳи қуллаҳои баланди илму маърифат. Бигзор ҳар як муваффақияти Шумо мояи ифтихори институт ва ҷомеаи илмии кишвар бошад!
Матлабҳои дигар аз Институт
Имрӯзҳо мо дар арафаи яке аз бузургтарин ҷашнҳои миллӣ – 35 солагии Истиқлоли давлатӣ қарор дорем, ки барои мардуми тоҷик як рӯйдоди бисёр муҳими таърихӣ ба ҳисоб меравад.
Яке аз марҳилаҳои хело ҳассосу нозук ва дар айни замон тақдирсози миллати тоҷики мо ин давоми солҳои 90-уми асри сипаришуда мебошад.
Дар доираи «Даҳаи муаррифии илми академии тоҷик» бо ташаббуси шуъбаҳои сотсиология ва фалсафаи иҷтимоии Институти фалсафа ва сиёсатшиносии ба номи А.
(Дар ҳошияи Даҳаи муаррифии илми академии тоҷик)
Гули Лоларо мо ҳамчун гули «Аруси сол», «Маликаи табиат», «Зеби табиат», «Ороиши саҳро» ва дар айни ҳол «Лола – зебоӣ, нафосат ва шукуҳи саҳро» мешиносем, ки дар байни дигар гулҳои худрӯй
Ҷашни Наврӯз барои миллати фарҳангдӯсту тамаддунсоз ва хуршедпарвари мо дар ҳама давру замон муқаддас буд.
Пешвои миллат, мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бонувони муҳаққиқ ва олимаро ояндаи илми тоҷик номида, барои дастгирии фаъолияти илмии онҳо шароит фароҳам меоранд ва суханрониҳои сарвари давлат
Навруз считается одним из самых радостных и древних праздников наших предков таджиков.
Маросимҳои мардумӣ-фарҳангии Шаби Ялдо, Сада, Наврӯз, Тиргон ва Меҳргон марбут ба чаҳор фасли сол, яъне зимистон, баҳор, тобистон ва фасли заррин тирамоҳ аст, ки ҳар кадом
