Социальные последствия изменения климата всё отчётливее проявляются во всём мире, и одной из главных угроз становится рост неравенства. Особенно остро это ощутимо для наименее развитых стран, которые сами вносят минимальный вклад в глобальное потепление. Как отметил духовный лидер исмаилитов Его Высочество принц Рахим Ага Хан V, «несправедливость состоит в том, что те, кто меньше всего способствуют изменению климата, зачастую страдают от него сильнее всего» [2]. Таджикистан – яркий пример такой ситуации.

Таърихи бою куҳан ва интиҳои қарни сипаригардидаи кишварамон воқеаҳои сиёсии бузургеро дар бар мегирад, ки ҳар кадоми он дар марҳилаи худ нақши махсусе доранд. Дар таърихи навин волотарин дастовард - соҳиб шудан ба Истиқлоли давлатии Тоҷикистон аст, ки баъди пош хурдани собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ ба амал омадааст. Ҷумҳурии Тоҷикистон низ дар қатори дигар кишварҳо 24 – август Эъломия дар бораи истиқлолиятро қабул намуд ва баъдан 9 – сентябри соли 1991 истиқлолияти сиёсии худро расман эълон намуд.

После захвата власти в Афганистане в 2021 году, талибы ввели многочисленные ограничения в области образования, культуры, свободы слова и прав человека. Одним из наиболее тревожных явлений стал курс на маргинализацию и вытеснение персидского языка (дари) из государственных, образовательных и общественных сфер. Такая политика, на первый взгляд, может показаться лишь внутренним вопросом языковой политики.

Қарни ХХ1 замони рушду инкишофи бесобиқаи илму технология ва шабакаҳои иҷтимоӣ мебошад. Мо шоҳиди он ҳастем, ки дар ҷомеаи илмии кишварҳои мухталиф мутаассил ихтироотҳо ва кашфиётҳои гуногуни илми сурат мегирад, ки ин раванд ба рушду инкишофи ҷомеаи инсонӣ таъсири мусбат мерасонад.

Мусаллаҳгардонии нав, силоҳҳо ва фановариҳои микробӣ бештар мавриди таваҷҷуҳи ташкилотҳои террористӣ қарор гирифтааст. Метавон бо ҷуръат гуфт, ки яроқҳои ҳастаӣ дигар як хатари аслӣ нестанд ва танҳо як қудрати потенсиалӣ ба ҳисоб мераванд.

Мусаллам аст, ки модели давлати дунявӣ нисбат ба дигар шаклҳои мавҷудаи сохтҳои давлатдории муосир бартариҳои зиёдеро доро аст.

Дар суханронияш Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон борҳо тероризм ва эксремизмро ҳамчун масъалае, ки доғи рӯзи ҷаҳонӣ гардидаасту ба мазҳабу дин ҳеҷ робитае надорад қайд намудааст. Сари роҳи онро гирифтан вазифаи ҳар фарди бошуур мебошад.

Дар охири асри XX ва аввали асри XXI дар низоми муносибатҳои байналхалқӣ тағйиротҳои ҷиддӣ ба миён омад. Воқеияти сиёсии олами мутамаддин нишон дод, ки фазои сиёсии ҷаҳон доимо дар тағйирот ва ҳаракат аст. Дар натиҷаи таъсири омилҳои глобализатсионӣ фаъолияти доираҳои террористӣ, экстремистӣ, ки пештар доманаи нисбатан маҳдуд доштанд, дар ин раванд хеле васеъ гардида ба хатари ҷиддии ҷаҳонӣ табдил ёфтанд.

Хатари масъалаҳои глобалӣ дигар на ба манфиат ва амнияти як давлат балки ба ҳамаи башарият мерасад.